فریدون

آن دل، که ازو خبر ندارم هم در سر زلف اوست گر هست

fridontwo — Fri, 16 May 2008 15:57:18 GMT

دیوانه‌ی روی اوست دایم

اشفته موی اوست پیوست

صندلی بار دیگر بی هیچ صدائی مرا تحمل میکند

در این سالیان برایش عادت کرده ام و شده است

مونس تنهائی من از همه بیشتر او مرا تحمل کرده

است . مواقعی شده که ازدست خود خسته بوده ام

اما این دوست خوب تحملم کرده است نشسته ام

زیر درخت که برایم جنگل کوچکی است جعبه کوچک

دیجتال را روی زانو گشوده ام و مینویسم و گوش

می سپارم به کمانچه اصغر بهاری وبا هابیل علی اوف

مقایسه اش میکنم وهم ان مرغ ابی درون جعبه

دیجتال توی برکه که با آهنگی ناموزون آب را از لای

پرهای خود عبور می دهد و به جوی باریک جلوه

می فروشد، و هم مرغان هوادر دلشان جز هوای

کمانچه نیست

چون می پیچد در گوش روزگار کمانچه بهاری؛

بهار هم کش می آید به عشوه این کمان. حیف

کسی نیست تا بپرسم چرا پیانو و ویالون و گیتار

و تار و دنبک و دف همه را می زنند، اما این یک

را می کشند. کمانچه رامی کشند.

به خودم جواب می دهم: لابد چون از جنس کمان

است. تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم

و من غمین. همه غمم بود از همین، که خدا

نکرده خطا کنی.

چند روز نبودم و لابد گلایه خواهی کرد نمیدانم

معتکف شده ام تا شاید سر از کار خود در ارم

که هر چه فکر میکنم ناتوانم از این:

پرسیدم از و واسطه هجران را

گفتا سببی هست بگویم انرا

من چشم توام اگر نبینی چه عجب

من جان توام کس نبیند جان را

در بدر کوچه تنهائی

fridontwo — Sat, 10 May 2008 21:20:18 GMT

چتر را میبندم نا بارش گل واژه های نظرا تتان خیسم

کند و انتظار داشتم از دوستانی چون خانم ندا-ح مدیر

سایت گاهنامه و خانم لیلا دلیخون که معمولاروزهای

یک شنبه مطالب جالبی در روزنامه ایران دارند

و دیگر دوستانی که خود واقفند و نظراتشان برایم

مهم بود عقیده خود را مینوشتند اما افسوس که

انتظارات همیشه براورد نمیشوند

گفتتم به عسل که شیرینیت از مهر است

صدا امد که نه :اقتضای طبیعیش این است

هم چنین ازاقای مسعود ده نمکی مدیر وبلاگ

زیبای دل شدگان که شهر ه اند به رک گویی

انتظار پاسحی روشن ترداشتم . وتشکرمینمایم

از اقای دکتر فرزاد عزیز که نظر روشنتری دادند.

من درد اصلی را دراحساس تنهائی افراد میدانم

در میان جمع بودن و تنها بودن. در هرمنوتیک چون و

چرائی(تحلیل چگونگی تحلیل)و یا راه و روش تحلیل

برای تحلیل در رابطه علت معلولی تنهائی

بحث های زیادی شده است و نتیجه حاصل به یک

نقطه رسیده است

کمبود مهر درانسانها و رشد مادیت گرائی:

اگر انسانیت انسان به تکلم و عقل است و این

هر دو وسیله اندتا انسان به ارامش برسد ارامش

جسمی و ارامش روحی که من این هر دو را لازم و

ملزوم هم میدانم و جدا کردن انها را غیر منطقی

که در احساس تنهائی این ارامش نیست

وقتی خود را تنها احساس نمیکنی که دیگران هم

تو را از خود بدانند و تونیز دیگران را در این صورت

هرکاری که انجام میدهی از صدق دل است و

میدانی که انها هم همینطورندو میرسی به این

نقطه که همه دوستدار تواند و تودوستدار انهاو ریا

و نقاب در چهره هانیست و..............البته که

نااگاهی خود درد دیگری است و مجال دیگر

میطلبد

گر ره دهم اه را از دم بسوزم باد را

حدی است هربیدادرا این حدهجران تا کجا

انکه رخسار ترارنگ گل و نسرین داد... صبروارام تواند به من مسکین داد

fridontwo — Wed, 07 May 2008 10:14:18 GMT

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحان است

روم به گلشن رضوان که مرغ ان چمنم

تاریخ تقسیم میشود به ادوار تا بتواند زندگی بشر

را در هر برهه تعبیر و تفسیر کند و با اینکه از

استقلال علم جامعه شناسی مدت زیادی نمیگذرد

این علم اهمیت خود را یافته است و کمک تاریخ

میشود تا تبین کند چرائی زندگی جامعه را ودر

هرمنوتیک چون و چراها میرسیم به دوره حال و

اینکه بزرگترین مشکل انسان در قرن بیست و یکم

چیست که من در این وادی وارد نمیشوم اما اینکه

مشکل اجتماعی فعلی ایران و ایرانیان چیست

درد مشترک است و پرداختن به ان وظیفه

ماست و لذامن از شما میپرسم که:به نظر شما

اگر از صد ها گرفتاری و درد و مشکل فقط یکی را

بایدبزرگ کرد و بان بها داد ان درد چه میتواند

باشد؟

من نیز چون شمانظر خود را دارم که در ادامه

مطالب بعرض خواهم رساند.

اینه چون قد تو بنمود راست... خود شکن اینه شکستن خطاست

fridontwo — Tue, 06 May 2008 09:53:18 GMT

از ثبات خودم این نکته خوش امد که بجور

در سر کوی تو از پای طلب ننشستم:

یکروز وقتى کارمندان به اداره رسیدند، اطلاعیه

بزرگى را در تابلوى اعلانات دیدند که روى آن

نوشته شده بود:

«دیروز فردى که مانع پیشرفت شما در این اداره

بود درگذشت. شما را به شرکت در مراسم

تشییع جنازه که ساعت ١٠ در سالن اجتماعات

برگزار مى‌شود دعوت مى‌کنیم.»

در ابتدا، همه از دریافت خبر مرگ یکى از

همکارانشان ناراحت مى‌شدند امّا پس از

مدتى، کنجکاو مى‌شدند که بدانند کسى

که مانع پیشرفت آن‌ها در اداره مى‌شده که

بوده است.

این کنجکاوى، تقریباً تمام کارمندان را

ساعت١٠ به سالن اجتماعات کشاند. رفته رفته

که جمعیت زیاد مى‌شد هیجان هم بالا مى‌رفت.

همه پیش خود فکر مى‌کردند: «این فرد چه

کسى بود که مانع پیشرفت ما در اداره بود؟

به هر حال خوب شد که مرد!»

کارمندان در صفى قرار گرفتند و یکى یکى نزدیک

تابوت مى‌رفتند و وقتى به درون تابوت نگاه

مى‌کردند ناگهان خشکشان مى‌زد و زبانشان

بند مى‌آمد.

آینه‌اى درون تابوت قرار داده شده بود و هر

کس به درون تابوت نگاه مى‌کرد، تصویر خود

را مى‌دید. نوشته‌اى نیز بدین مضمون در کنار

آینه بود:

«تنها یک نفر وجود دارد که مى‌تواند مانع

رشد شما شود و او هم کسى نیست جزء خود

شما. شما تنها کسى هستید که مى‌توانید

زندگى‌تان را متحوّل کنید. شما تنها کسى

هستید که مى‌توانید بر روى شادى‌ها، تصورات

و موفقیت‌هایتان اثر گذار باشید. شما تنها

کسى هستید که مى‌توانید به خودتان کمک کنید.

زندگى شما وقتى که رئیستان، دوستانتان،

والدین‌تان، شریک زندگى‌تان یا محل کارتان

تغییر مى‌کند، دستخوش تغییر نمى‌شود.

زندگى شما تنها فقط وقتى تغییر مى‌کند که

شما تغییر کنید، باورهاى محدود کننده خود را

کنار بگذارید و باور کنید که شما تنها کسى

هستید که مسئول زندگى خودتان مى‌باشید.

مهم‌ترین رابطه‌اى که در زندگى مى‌توانید داشته

باشید، رابطه با خودتان است. خودتان را امتحان

کنید. مواظب خودتان باشید. از مشکلات،

غیرممکن‌ها و چیزهاى از دست داده

نهراسید. خودتان و واقعیت‌هاى زندگى خودتان را

بسازید.

دنیا مثل آینه است. انعکاس افکارى که فرد قویاً به

آن‌ها اعتقاد دارد را به او باز مى‌گرداند. تفاوت‌ها در

روش نگاه کردن به زندگى است.»

من از بیگانگان هر گز ننالم..که با من هر چه کرد ان اشنا کرد

fridontwo — Tue, 29 Apr 2008 15:36:18 GMT

شهر یاران بودو خاک مهربانان این دیار

مهربانی کی سر امد وشهریاران را چه شد

وقتی که از نزدیکترین کسانت انتظار محبت داری و بجای ان

زخم زبان میشنوی میتوانی بقول ان روانشناس ریلکس بمانی؟

و یا تو هم بدنبال بهانه ای خواهی بود تا یکی دیگر مظلوم تر

از خود گیر بیاوری و عقده بر او بگشائی و این چنین است

که ادب جای خود را به تهمت ها و توهین ها میدهد و ارزش ها

عوض میشوند و اگرهم بخواهی رعایت کنی گفتارت میشود

لفظ قلم حرف زدن و وفاداریت را خریت حساب میکنند

(گاهنامه خانم ندا –ح) و دلها از هم دور میشوند و تنهائی بر

انها حکومت میکند و چه حکومت مستبدانه ای و انگاه

برای عقب نماندن از قافله هر کس داشته خود را بزرگ میکند

تا خودی بنماید و سر کوفت را جبران نماید و فراموش میشود

مهربانی .... رحمانیتی که رب العالمین خود را بان موصوف

کرده است در بندگانش فراموش میشود و هر چه بدنبال ان

بروی کمتر خواهی یافت ....................................

چمن بی هم نشین زندان جان است

صفای بوستان از "دوستان" است

فقط تویی که از من و پنهان من خبر داری

fridontwo — Wed, 23 Apr 2008 08:08:18 GMT

بیدلی در همه احوال خدا با او بود

او نمیدید و از دور خدایا میکرد

خوشبختی در همین نزدیکی است شاید پشت پنجره

اطاقت باشدو شاید در باغی که بهار را بهانه کرده و

خود را ارایش نموده تا تو عزیزترین بوسه عطر باغ را

در مشام حس کنی و به خوشبختی برسی و برایت

میگویم خوشبختی در قلب توست کافی است

عروس زیبای دل را اجازه پرواز دهی و پنجره را

باز کنی و باغی را بهانه نمائی و به اون برسی

و تو این همه نگران فردائی که هر گز تمام

نخواهد شد

یک لیوان پر از اب را اگر در دستت ده دقیقه نگهداری

دستانت خسته نمیشوند اما اگر همان لیوان اب را با

همان حجم اب ده ساعت در دست نگهداری دستت

خسته میشود ا.

نگرانیها هم همین طورند زیادی در دل که نگه شان

بداری اذیت میشوی و بخود رنج میدهی و افسوس

که تو توجیه گرخوبی هستی و من اب در هاون

می کوبم

زمان خوشدلی در یاب و در یاب

که دایم در صدف گوهر نباشد

ذره وفائی به دو عالم ندهم

fridontwo — Fri, 18 Apr 2008 15:33:18 GMT

تو صنم نمی گذاری که مرا نماز باشد

که دعای دردمندان زسر نیاز باشد

انسان روحی جون گل نازک و بدنی سخت چون

سنگ خاراداردو در این حاکمیت پست مدرنیسیم

(جهان نوین متشکل از هویت های متکثروپراکندهُ

ُ حدوث ریشه ایُ کثر ت تقلیل نا پذیر بلکه روز افزون

داده هاو انسان حیران مانده در ان همه اطلاعات )

از بعد سخت جانی او میکاهد و بر بعد نازک دلیش

میافزاید اگر مقایسه به رایانه ها شود همانند کاربر

همگانی از سخت افزاری رو به نرم افزاری مینمایدو

رنج بدنی به رنج درون تبدیل میشود و میرسد به

نقطه ای که از دست خودگله ها داردوفریاد با لب

بسته میزند و تسکین غم با گریه در تنهائی میکند

من میخواستم از تولید و توزیع کنندگان رنج در داده

ها که عامل استرس استفاده کنندگان از این

اطلاعات است صحبتی بکنم که دیدم سخن بدرازا

میکشد و در عصر اموزش تست ها خواننده را تحمل

ان نباشد. زمانیکه تو از دست خویشتن خویش بی

علت خسته ای من چگونه از تو طلب ذره ای

وفانمایم که هیچ را القا شده ای وبه تنهائی

رسیده ای و مهر و وفا در خبال می جوئی و

نه درعشق جقیقی.

بکجارود کبوتر که اسیر باغ باشد

خوشا ازدل نم اشکی فشاندن...به ابی اتش دل را نشاندن

fridontwo — Tue, 15 Apr 2008 10:16:43 GMT

خاک منزل اصلی است سر انجام در انجاست که

گفته میشود همه چیز بقول فروغ فرخزاد در یک

دهان سرد مکنده به نقطه تلاقی و پایان میرسند

اما خاک در همان حال که مولد حس فنا و پایان

است مولد حس ابدیت نیز هست خاک در من

احساس ابدیت پدید میاورد و بویژه در بهار تنها

به حربه بهار است که درختان در کوچه ها و

خیابانهای شهرهادیده میشوندو چندان از

طراوت سبز بهاری میدرخشند که خیابان

را تحت تاثیر قرار میدهند و من می اندیشم

که این همان خیابانی است که در تابستان

و پائیز و زمستان بود در ان فصل ها خیابانها

هم تکراریند و گویی درختان پشت بمن دارند

و جلوه شهر میگیرند و گم میشوند در قلعه ای

که انسان پیروز بر منطق طبیعت در ان مسکن

گزیده است اما در شهر هیچ چیز ابدی نیست

همه چیز تاریخ و زمان تولید و انقضا دارد

و تو باید مواظب هزار بعد و چهره باشی

تا زندگی را نبازی و این کارکه از توانت

خارج شد نگرانی بسراغت می اید و میمانی

در تعلیق میان ابدیت و فنا. طبیعت ثانوی از

همین جا ناشی میشود. زندگی در یک

فضای معلق و بی بنیاد . زندگی در غفلت

از ان تشویش بنیادین جاری است . بهار

که میشود درختان با طراوت خود هجوم

میاورند مثل نمی از هوشیاری و من از تو

میخواهم که این را قدر بدانی و خماری

بهار رادر رویاپیوند دهی تا شاید ارامشی

که من برایت ارزو دارم را بیابی .موافقی؟

پرسه ای در عشق و تخت شاهی

fridontwo — Fri, 11 Apr 2008 10:33:18 GMT

خیال پردازی یک دانش مازاد است: خیال پردازی

پرده استتاری برای از هم گسیختن سامان یک

نظم هویتی و دگر گونه جلوه دادن ان است

بنا بر این خیال پردازی نوعی قاب است که از

خلال ان واقعیت به گو نه ای خاص دیده میشود

میل به این قاب سرایت میکند و طبیعت جهت دار

و غرض و مرض الود خود را بران تحمیل میکنداما

قبل از میلُ این خیال پردازی ماست که بما یاد

میدهد که میل خود را به چه چیزی معطوف

کنیم تو قبل از هر چیز از کجا میدانی که میل

بستنی خوردن کرده ای این همان چیزی است

که خیال پردازی بتو میگویدیعنی خیال پردازی

میل را می سازد و حالا اگر نتوانی انرا در

واقعیت بدست اوری خیال پردازی بکمک میاید

و انرا در خیال بتو بارمغان می اورد.

بعد از این صغرا و کبرای طولانی منظور اصلی

گفتن ازکالای کیمیای امروز یعنی عشق و محبت

است که همگان بدنبال انند و طرفه انکه هرچه

بیشتر میدوی دورتر میشوی و هر چه از او

دورتری بیشتر میگوئی و این را کسی که جا مانده

است بیشتر و بهتر درک میکند.

خیال پردازی چه کارها که نمیکند

من فکر میکنم مدیر وبلاگ دریچه اصرار بر باطل

دارد هر کسی در خیال خود خودش است

در واقعیت انچه که جامعه و فرهنگ و .........

تحمیل میکند او را میسازند .

بایدرنگ ها بر خلاف میل عوض کندتا بقا یابد

که عرف تخت بالاتر ازافکار کسی است که

بر ان مینشیند

(در این نوشته از نظریه ژیژک استفاده شده

است)

بخاک پای عزیزت که عهد نشکستم

fridontwo — Wed, 09 Apr 2008 07:06:18 GMT

در ان سختی ایام چند هفته قبل از عید مسافرت

ناخواسته همراه پریشانی خاطر پیش امد و تو

حمل بر بد عهدی کردی ومن منتظر تماسی از

طرف تو بودم وهر دو در اشتباه بودیم

چگونه سر ز خجالت بر اورم بر دوست

که خدمتی به سزا بر نیامد از دستم

از خانم مسنی که ادیب است و شوهر مشهور

نویسنده اش مرحوم شده علت حلقه ای که هنوز

بر انگشت داشت را پرسیدم با فروتنی و تبسم

مخصوصش گفت این یعنی سایه بر سری دارم

گفتم اما ........سخنم نا تمام گذاشت و گفت

خموش مباد که از خواب و رویای قشنگ بیدارم کنی

که او در دل من هنوزسکنی دارد

و گذشت ایام همچنان میگذشت تا در دارو خانه ای

که خانم دکترجوانی مدیر فنی اش بود نوشته زیر را

دیدم که بنا باظهار خودش هر روز چند بار میخواند :

دخترك خنده كنان گفت كه چيست

راز اين حلقه زر

راز اين حلقه كه انگشت مرا

اين چنين تنگ گرفته است به بر

راز اين حلقه كه در چهره او

اينهمه تابش و رخشندگي است

مرد حيران شد و گفت

حلقه خوشبختي است حلقه زندگي است

همه گفتند : مبارك باشد

دخترك گفت : دريغا كه مرا

باز در معني آن شك باشد

سالها رفت و شبي

زني افسرده نظر كرد بر آن حلقه زر

ديد در نقش فروزنده او

روزهايي كه به اميد وفاي شوهر

به هدر رفته هدر

زن پريشان شد و ناليد كه واي

واي اين حلقه كه در چهره او

باز هم تابش و رخشندگي است

حلقه بردگي و بندگي است

وبلاگ دریچه مدیری دارد که با عنوان(من خودم

هستم) نویسنده را که خودش باشد معرفی میکند

میخوام بپرسم در این هوای الوده به نیرنگ و ریا ایا

کسی میتواند خودش باشد